Swieccy Misjonarze Komboniane

Szczęść Boże!

LMC Polonia

Niedawno zakończyłem moje Doświadczenia Wspólnotowe.

Był to dla mnie wyjątkowy czas podarowany przez Boga na pogłębienie i ubogacenie moich relacji z Panem Bogiem i innymi ludźmi.

Jestem bardzo wdzięczny przede wszystkim rodzinie Edyty i Stanisława wraz z trójką ich dzieci u których odbyło się to kilkumiesięczne doświadczenie. To oni otworzyli przede mną swój dom i swoje Wielkie Serca…

Dziękuję im bardzo za okazane serce i wyrozumiałość.

Dziękuję również bratu i ojcom Kombonianom oraz wszystkim Świeckim Misjonarzom Kombonianom, za każdy gest, za dobre rady, za kierownictwo duchowe, każde spotkanie, szkolenie, prezentacje, katechezy o Danielu Kombonim i wszelkie dobro którym się ze mną dzielili i nadal dzielą.

W trakcie trwania Doświadczenia Wspólnotowego mogłem też uczestniczyć w Rekolekcjach Ignacjańskich w ciszy, oraz w wielu wydarzeniach religijnych. Byłem też pomodlić się przy grobie Sługi Bożej Helenki Kmieć, którą wybrałem sobie na patronkę w momencie rozpoczęcia Doświadczenia Wspólnotowego.

Dziękuję Wam wszystkim za wsparcie modlitewne i proszę dalszą modlitwę, bo do wyjazdu do Afryki prawdopodobnie zostało już tylko kilka tygodni.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie

z modlitwą

Leszek, ŚMK Polska

„Spotkanie z Bogiem i drugim człowiekiem”

LMC Kenia

Raz w miesiącu przeżywamy nasz wewnętrzny dzień skupienia — wyjątkowy czas zatrzymania, modlitwy i spojrzenia głębiej na to, co dzieje się w naszych sercach oraz w naszej misji. Choć nasza wspólnota ŚMK w Chelopy(Kenia) jest mała i tworzą ją tylko dwie osoby, właśnie dzięki temu ten czas ma bardzo osobisty i głęboki wymiar.

Dzień skupienia dzielimy na dwie części. W każdej z nich towarzyszy nam fragment Pisma Świętego, który staje się punktem wyjścia do osobistej refleksji. Staramy się nie tylko przeczytać Słowo, ale naprawdę pozwolić mu dotknąć naszego życia — naszych radości, zmagań, pytań i doświadczeń związanych z misją. To moment ciszy, słuchania i szczerego spojrzenia w głąb siebie.

Po czasie osobistej modlitwy przychodzi chwila dzielenia się tym, co przeżywamy. I właśnie wtedy często odkrywamy, że mimo różnych doświadczeń czy sposobów przeżywania wiary, wiele naszych emocji i trudności jest podobnych. Rozmowy pomagają nam lepiej rozumieć siebie nawzajem, dostrzegać, jak Bóg działa w życiu drugiej osoby, oraz uczyć się większej otwartości i wzajemnego wsparcia.

Taki dzień przypomina nam również, że wspólnota nie zależy od liczby osób, ale od obecności Boga pośród nas i gotowości do bycia razem w prawdzie. Nawet w małej wspólnocie można doświadczać ogromnej siły jedności, wzajemnego umocnienia i pokoju, który rodzi się ze wspólnej modlitwy oraz słuchania siebie nawzajem.

Jestem wdzięczna za każdy taki dzień — za ciszę, za rozmowy, za możliwość zatrzymania się i spojrzenia na naszą misję z nowej perspektywy. To czas, który umacnia nas duchowo, pomaga odnajdywać sens w codzienności i przypomina, że Bóg prowadzi nas krok po kroku, nawet wtedy, gdy droga bywa wymagająca.

Iza, ŚMK Chelopoy